Blog,  metafizyka

Bóg jest wszystkim. Reszta jest niczym

Dziś coś z innej beczki, ponieważ poezja nie jest jedynym gatunkiem mojej twórczości. Pisałam swego czasu również opowiadania i prozę poetycką. Zdarzyło mi sie również próbować swoich w pisaniu tekstów publicystycznych. To jedna z moich pierwszych prób napisana w 2016 roku i opublikowana na Portalu Pisarskim. Tekst został nieco zmodyfikowany pod względem merytorycznym i stylistycznym dla lepszego odbioru. Zapraszam do czytania 🙂

Jest tylko ten, który jest. Ten, który jest wszystkim. Jeśli komuś wydaje się, że jest sobą, tak naprawdę jest nikim. Nikim innym, jak tym, który jest. Nie ma nikogo z nas. Jest tylko ten, który jest nami.” Justyna Lipińska, „Aforyzmy”

Jest tylko Bóg, wszystko, co jest, jest Bogiem.  Opierając się na tym założeniu oraz na fizyce kwantowej, według której wszechświat składa się z wibrującej energii, można stwierdzić, że siła wyższa tworząca ten świat nazwana Bogiem, Świadomością czy Absolutem jest energią. Bóg określany jest jako wieczny, nieskończony, niedefiniowalny. Biorąc pod uwagę powyższe, religijne pojmowanie Boga wyrażającego wyłącznie dobro, sugeruje pewnego rodzaju niespójność, gdyż w ten sposób określa jego skończoność.

Wszystko we wszechświecie istnieje jednocześnie i określane jest jako dobre lub złe. Stworzone z Boskiej energii będącej wszystkim, na Jego obraz i podobieństwo, daje podstawy do twierdzenia, że Bóg nie jest wyłącznie dobrem, ale jest też tym co złe. I na zasadzie dualności istniejącej w świecie, jest doskonałością i niedoskonałością, pięknem i brzydotą, życiem i śmiercią. Piękno nie istnieje bez brzydoty, mądrość bez głupoty i dobro bez zła. Bo jak zdefiniować coś, skoro nie ma swego przeciwieństwa? Skąd wiedzieć, że coś jest piękne, jeśli nie ma odniesienia do brzydkiego? Wówczas nie wiadomo jakie jest. To przeciwieństwo określa cechy danej rzeczy, tym samym nadając jej istnienie.

Świat stworzony z energii o różnych wibracjach doświadczany jest przez nas za pomocą zmysłów jako formy materialne, jak również uczucia, które odczuwamy. Ilość rodzajów wibracji jest nieskończona, a tym samym nieskończona jest ilość form. Dobro i zło są również rodzajami wibracji, w tym przypadku skrajnie różnymi. Boska energia może wytworzyć wibrację określaną, mianem dobra, tak samo jak wibrację przeciwną.  Zatem twierdzenie, że Bóg jest dobry, okazuje się być nieprawdziwe, gdyż będąc wszystkim, jest jednocześnie dobry i zły.

Bóg jest definiowany przez ludzi, jako dobry, być może dlatego, że naturalnym odruchem człowieka jest potrzeba wiary, że istnieje ktoś doskonalszy, mądrzejszy, mocniejszy i kochający, kto może udzielić wsparcia i pomocy, jako zaspokojenie potrzeby poczucia bezpieczeństwa. Może być to również wyrazem braku akceptacji zła, ponieważ przynosi ono cierpienie, czy z powodów narzuconych z zewnątrz jako przyjęta ogólnie moralność i prawo.

Skupiając uwagę na jednym lub drugim zasilamy je energią i tworzymy więcej dobrego lub złego. Skupienie na złym sprawia, że poszerza się pole jego doświadczania. Wówczas pozytywne niezasilane energią poprzez uwagę, traci swoją wibracje i zanika, zmieniając ją na przeciwną, czyli negatywną. Dostajemy zatem więcej tego, co było przedmiotem naszej uwagi. Działa to również w odwrotną stronę. Docenianie dobrego, czyli skupianie na nim uwagi sprawia, że zasilone energetycznie wzmacnia wibrację, a złe traci ją i zmienia się w swoje przeciwieństwo. Nasuwa się zatem wniosek, że dobro i zło są jednakowo niezniszczalne, gdyż wibracja jednego i drugiego nigdy nie znika całkowicie. Nie bez powodu mówi się więc, że w przyrodzie nic nie ginie, zmienia jedynie rodzaj wibrowania, a tym samym formę, stając się swoim przeciwieństwem. Natomiast, określenie co jest dobre, a co złe, zależy w dużej mierze od subiektywnego odbioru. To my je definiujemy oceniając jako pozytywne lub negatywne.

Dlaczego więc świat i tym samym Bóg, nie może być tylko dobry? Ponieważ zaprzecza to jego istotnej właściwości – zmianie. Energia stale pozostaje w ruchu i kształtowana jest w zależności od wpływu naszych uczuć, myśli, słów i czynów.  Nic nie jest stałe, a czy jest dobre czy złe można określić, kontrastując je ze swoim przeciwieństwem, tak samo jak wszystko inne co jest i dzięki czemu istnieje. Zatem Bóg w swej nieskończoności definiuje się poprzez materialny świat i każdą formę istnienia, zarówno dobrą jak i złą.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *